dinsdag 22 mei 2007

Kings Canyon

Toch gekozen om in een swag te slapen. Het voelde hier warmer dan bij de vorige locatie. Dit keer ook inderdaad veel beter bevallen. NIet koud gehad, alleen veel liggen draaien en dat is niet aanbevelenswaardig in een slaapzak ... Om 6 uur opgestaan, en na het hele ochtendritueel om iets voor 7 weggereden voor onze klim van vandaag. Het was maar een klein stukje, dus we konden op tijd beginnen aan de klim. Het eerste stuk van de klim wordt ook wel 'the heart attack' genoemd. Het ziet er niet echt stijl uit, maar eenmaal boven had iedereen het bloedheet en een hartslag van heel hoog en begreep iedereen de benaming!

Het uitzicht was echt een beloning, schitterend! De hele toch vond ik trouwens erg indrukwekkend. Horty had veel leuke dingen te vertellen en de uitzichten waren echt super mooi. Vond deze 'hike' ook erg aangenaam qua moeilijkheid.

Op een bepaald moment vertelde Horty dat we erg stil moesten zijn omdat vlakbij een speciaal soort koala zou verblijven. Gelukkig voor ons waren ze er..... Allemaal foto's maken, maar het bleken gewoon knijpbeestje te zijn... Ik moet zeggen dat er al een aantal rare details over deze ' koalasoort' door Horty verteld waren, waar ik m'n vraagtekens bij had, maar hij bleef echt heel goed in z'n rol. Achteraf natuurlijk erg hard gelachen. Na de toch lekker geluncht, broodjes kipburger met van alles en nog wat aan salade en daarna op naar Alice Spings, einddoel van de trip. We kregen nog een extra passagier van Adventure Tours voor het kantoor in Alice en op het laatste stuk van de bus (nog 6 uur rijden) nog veel gelachen. Elke aanwezige nationaliteit (Ozzie, Wales, Canada, Duitsland (deze niet...), Korea, China, Zwitserland en drie Hollanders) heeft nog z'n volkslied ten gehore gebracht. Om half zeven zijn we afgezet bij ons hostel, Alice Secret. WE delen de kamer met een engels meisje en een Nederlandse jongen. Ziet er schoon en prima uit hier allemaal.

1 opmerking:

Anoniem zei

Het is hier meer tijd voor appeltaart (bij de morning-coffee), maar als ik jouw blog lees loopt het water me in de mond bij al die hartigheden. Vanavond naar de Mac!