Weer terug in Groningen

Tja, dat was het dan alweer. De tijd is zo vreselijk snel gegaan, gisteren nog in Sydney, vanmiddag op het terras bij Hooghoudt.... Maar goed, om nog even netjes mijn blog helemaal af te maken, terug naar zaterdagmorgen.

Zaterdag op tijd opgestaan, koffers waren al netjes gepakt, laatste spullen erbij ingedaan en na het ontbijt met de taxi naar de luchthaven. Mijn vlucht naar Adelaide ging om kwart voor tien en om half negen hebben we ingecheckt. Ging hier helaas minder snel, de rij was een stuk langer dan bij de andere luchthavens tot nu toe. Aan alles was te merken dat Sydney een stukje groter is dan de andere steden.... Alles ging verder wel prima en om kwart over negen naar de gate gelopen. Daar ging alles wel weer heel vlot en keurig op tijd de lucht in met dit keer Virgin Blue. Op naar Adelaide. Herbert moest nog een paar uur wachten op Sydney International voordat zijn vlucht vertrok.

Mooie en goede vlucht gehad, iets te vroeg geland zelfs (ten opzichte van de geplande tijd) en binnen vijf minuten had ik mijn koffer en kon ik weer opnieuw inchecken voor de rest van de reis. Ging ook vlotjes. Mooie raamplaats tot en met Kuala Lumpur en daarna al wel een plaats, maar omdat we het laatste stuk wel samen vliegen adviseerde ze om dat in KL verder te regelen.

Ik had nog aan Marlene, Graham en Jane (gastgezien waar ook Herbert is geweest) gemaild hoe laat ik op Adelaide zou zijn en tijdens mijn inchecken naar Kuala Lumpur zag ik ze aankomen. Was heel erg gezellig om ze (Marlene, Jane en dochter van Jane, Molly) nog even te zien! Om twee uur afscheid van ze genomen, nog even mijn laatste Australische geld uitgegeven en naar de douane. Er werd random gecontroleerd en natuurlijk was ik weer aan de beurt.... Reden dat ik gekozen werd, was dat er een vrouw aan het controleren was en ik de enige vrouw was op dat moment. Hoe random kan random dan nog zijn... Maar goed, alles was in orde en ik mocht gewoon doorlopen. Nog even gewacht voor het boarden en keurig op tijd de lucht in. Mooi vliegtuig, veel spelletjes gedaan op het schermpje in de stoel voor me en veel gelezen. Ook veel foto's gemaakt onderweg. Leuk om tijdens daglicht over het land te vliegen!

Om een uur of negen plaatselijke tijd in KL geland en Herbert een paar minuten later. Ook hij had een goede vlucht gehad vanuit Sydney. Samen onze boardingpasses omgeruild zodat we naast elkaar konden zitten. Nog wat rondgesnuffeld op de luchthaven en om kwart over elf hier weer de lucht in. De vliegtuigen van KLM zijn wel een stuk minder van kwaliteit dan die van Malysian. Een stuk minder beenruimte en geen schermpjes in de stoelen helaas. We hebben nog wel redelijk kunnen slapen. Dat maakte de duur van de vlucht een stuk dragelijker, want op een gegeven moment was ik dat vliegen toch wel heel erg zat.

Om tien voor half zes zondagochtend waren we weer op Nederlandse bodem. Bagage was er gelukkig snel en we waren iets voor zes alweer buiten. We verwachten daar de ouders van Herbert te zien, maar helaas..... Toen maar even gebeld. Bleek dat er een enorme omleiding was vanaf Almere (helemaal terug via Kampen en dergelijke en Zwolle) waardoor ze vertraagd waren. Ze waren er gelukkig al wel bijna, nog maar een paar minuten. Wel luxe hoor, om zo opgehaald te worden.

Goede rit naar huis gehad, thuis (nu echt!) nog even koffie gedronken en alvast wat foto's gekeken en daarna de koffers uitgepakt en alvast aan de was begonnen. Valt eigenlijk best mee. De enige domper is dat het gelijk alweer zo vreselijk lang geleden lijkt. We moeten snel maar weer terug die kant op!

Vanmiddag nog even de stad in geweest, we hadden gehoopt op koopzondag om nog wat boodschappen te kunnen doen, maar helaas deze zondag niet! Heel erg was het ook weer niet, want onze ouders waren zo lief geweest om onze koelkast thuis helemaal te vullen!! Ze vonden het zo sneu als we thuis zouden komen en er niets zou zijn.... Zijn wij het helemaal mee eens natuurlijk!! Johanne had heerlijke soep gemaakt voor de lunch en daar hebben we ook van genoten.

Aan het einde van de middag zijn Johan en Marijke (broer van Herbert en vriendin) nog even langsgeweest, leuk! Vanavond komen papa en mama en Lianne (die gaat naar Hoogezand) en eten we met z'n allen chinees. Vanaf morgen wel weer echt koken.

Het is nu vijf uur (voor ons gevoel acht uur later), maar bij beide gelukkig nog geen spoor van vermoeidheid, zal wel komen de komende paar uren... Vanavond lekker op tijd naar bed en morgen weer aan het werk.

Zal wel even wennen zijn om niet meer elke dag mijn blog bij te werken (of om de paar dagen), want dit is toch echt de afsluiting van mijn Australie-avontuur. Dank aan iedereen voor het lezen, hoop dat jullie het leuk gevonden hebben. Ik was in elk geval wel altijd erg blij met reacties!

Laatste berichtje uit Australie (voorlopig)

Onderstaand een laatste berichtje uit Australie voorlopig, morgen vliegen we weer terug helaas....

p.s. berichtje voor kamergenoot: de jeuk is nog niet over .... misschien is het wel besmettelijk

Laatste volle dag in Sydney

Vanmorgen vanaf Circular Quay met de ferry naar het Olympisch dorp. Omdat de ferry twee minuten te laat was, vond de bus het niet nodig om te wachten en deze reed dus voor onze neus weg. Omdat we geen zin hadden om een half uur te wachten, zijn we gaan lopen. Dat was ook ongeveer een half uur. Gelukkig was het mooi weer! Het complex hier is ontzettend groot en ziet er nog heel goed uit. De spelen waren hier in 2000. Er wordt dan ook hard aan gewerkt om mensen hier te laten wonen en werken. Er worden ook heel veel congressen, (sport)evenementen, tentoonstellingen en dergelijke georganiseerd. We hebben het informatiecentrum bezocht en daarna de 17e verdieping van het Novotel. Hier zou je voor 5 AUD per persoon een 360 graden view hebben.

Wij hebben ons dus netjes gemeld bij de receptie, maar we werden gewoon naar de lift verwezen. De lift ging maar tot de 16e verdieping, knopje 17 reageerde namelijk niet. Via iets van een brandtrap kwamen we uiteindelijk toch op de hoogste verdieping. Het was wat vaag allemaal. Het zicht was niet 360 graden, maar een balkon aan één kant van 2 meter en een vergaderzaal met ramen aan de andere kant. Maar in die zaal werd een vergadering voorbereid..... Toch mooi uitzicht gehad (niet kunnen vinden waar we moesten betalen) en een groot deel van het complex hebben we bewandeld. Na dit bezoek met de trein terug naar Centraal en op naar het aquarium.

Over het aquarium hebben we goede verhalen gehoord en het was inderdaad meer dan de moeite waard. Veel mooie aquaria met goede informatie. Nu ook eindelijk de platypus (eieren leggend zoogdier met vacht dat veel in het water zit, ons vogelbekdier) gezien. Leuk beest!! Wist alleen niet dat ie ook gevaarlijk (giftig) was..

Het aquarium had ook twee zalen/aquaria/oceania waar je onder water kunt kijken en de beesten om je heen zwemmen. Je loopt als het ware in een onderwatertunnel.Vooral het aquarium met de haaien, enorme roggen en grote schildpadden vond ik erg mooi. Ook het deel over het Great Barrier Reef was leuk! Vooral omdat we zoveel herkenden van ons duiken en snorkelen. We zijn ruim twee uur in het museum geweest. Erg de moeite waard!

Na het museum terug naar Circular Quay en op de Bondi Explorer gestapt. Dit is een andere hop-on-hop-off bus met een andere route, de strandexpress. De bedoeling was om uit te stappen bij Bondi-beach, een beroemd strand, en vandaaruit naar Coogee Beach terug te lopen. Het schijnt een erg mooie wandeling te zijn. Toen we in Bondi beach aankwamen was het echter al te donker en hebben we besloten om de wandeling maar niet meer te doen. Daarom een tijdje op het strand genoten van zand en zee met mooie, hoge golven! Met de bus zijn we uiteindelijk weer terug gegaan naar ons hostel.

We eten vanavond lekker hier en vanavond moeten we alweer onze koffers pakken. Hoewel ik eerder deze week nog wel zin had om naar huis te gaan, vind ik het nu toch wel heel erg jammer. Had graag nog een weekje hier gebleven, Melbourne bezocht, de Great Ocean Road gereden, Tasmanie gezien en een maandje Nieuw Zeeland ofzo (we zijn er nu toch in de buurt, hoewel het er nu wel heel erg koud is ;-) Gaat helaas niet door, morgen om acht uur 's ochtends met de taxi naar het vliegveld en over twee dagen alweer aan het werk ;-(

We gaan eerst nog maar even van deze laatste vakantiedagen genieten. Morgen vlieg ik van Sydney naar Adelaide en dan van Adelaide naar Kuala Lumpur. Hoop daar Herbert weer tegen te komen, die van Sydney naar Kuala Lumpur vliegt.... Samen vliegen we dan gelukkig het laatste stuk naar Amsterdam. Als het allemaal gaat zoals gepland landen we 's ochtends om half zes. Herbert zijn ouders wachten ons als het goed is op Schiphol op, hoop dat ze de wekker op tijd gezet hebben......

nieuwe tekst

De onderstaande twee berichtjes zijn nieuw!! Allard: dikke dank voor het in de gaten houden van de zonsopkomst, ben blij dat we zijn blijven liggen!

Blue Mountains

Vanmorgen dus op tijd opgestaan en met de bus van half acht naar het Centraal Station van Sydney. Daar een kaartje gekocht naar de Blue Mountains en direct voor de bus daar. Stipt half negen reden we het station uit. Het was een mooie treinreis met veel berggebied (naja, heuvels...). De trein reed niet echt snel, maar dat schijnt normaal te zijn. De rit duurde twee uur. Bij Katoomba zijn we uitgestapt en hebben we nadere info over de bus opgehaald. Daarna informatie over de KLM opgevraagd. We moeten namelijk onze tickets herbevestigen vanaf 72 uur van te voren. Dat bedacht ik me opeens vannacht (helaas weer wakker van de jeuk, maar niet zo vaak als gisternacht): nummers zijn weer gewijzigd, geen doorkomen aan, verbinding wordt verbroken... Kortom: later nog maar weer eens proberen.
Op de bus gestapt en een paar haltes verder weer uitgestapt (ruimte tussen de haltes is vrij groot, hele rit duurt een uur). Het is hier echt supermooi!!! We hebben de hele dag wandelingen gemaakt, denken een kilometer of vijftien. Elke keer met de bus naar een ander punt voor een nieuwe wandeling. Langs de kliffen, door regenwoud (dat hebben ze hier ook), over heuvels en elke keer weer andere mooie vergezichten. We zijn ook een stukje met de steilste trein (naja, de rails dan) ter wereld geweest. Het spoor loopt echt heel erg steil omhoog (52 graden). Moet bekennen dat ik het best heel eng vond. Heb dan ook geen foto's durven maken, was bang dat de camera of de lensdop oid uit mijn handen zou vallen bij het pakken van de camera....Wij deden de route omhoog en vonden het wel stoer om helemaal in de laatste stoelen te gaan zitten. Voor ons dus niets dan steilheid en diepte. Duurde niet lang, maar wel een bijzondere ervaring (dit is echt beter dan de achtbaan!).

Halverwege de dag hebben we trouwens ook eindelijk de KLM te pakken gekregen.Hebert zijn ticket was geen probleem. Mijn ticket was op de een of andere vreemde manier al bevestigd. Geen idee hoe dat nu weer kan. Hoop dat het in elk geval zaterdag ook nog zo is...

Aan het einde van de dag, moe van het wandelen en klimmen en dalen, hebben we een devonshire tea genomen (tea + 2 scones met jam & cream). We zaten in een enorm volgestouwde tent. Het was een theepottenmuseum (paar duizend geloof ik), maar ze verkochten er ook onwijs veel oude troep. Althans dat vonden wij.... Een suikerpotje van 75 AUD en een melkkannetje van 60 AUD! 't Zal wel antiek zijn geweest ;-) Alles was in elk geval in onze ogen zo lelijk en kitsch dat het er mooi van werd. De thee en scones waren overigens erg lekker. Naast ons zaten twee engelsen. Twee 'dames' van naar ik schat onze leeftijd. We hebben zonder dat ze het wisten ontzettend veel lol om ze gehad. Ze waren zooooo tuttig en zoooo engels dat het voor ons gewoon lachwekkend was. Wij in onze spijkerbroek en trui lekker aan de thee. Zij in hun jurkje met vestje en handtasje al nippend aan de thee kleine keurige hapjes nemend van hun uiterst zorgvuldig gesmeerde scone. Uiteraard het servet op hun schoot voor als er een kruimel van de schoot afvalt..... Keurig sprekend en knikkend met elkaar converserend!
Na onze vermakelijke thee via het doorp terug naar 't station gelopen. Het werd nu echt nog kouder. De hele dag prachtig weer met een strak blauwe hemel, maar wel heel erg koud. De max schatten we in de zon op een graad of 15. We hebben de trein van half zes terug naar de stad genomen en waren om half acht weer op het centraal station. Om acht uur weer 'thuis' en vrijwel direct gaan koken.

De naam blue mountains komt overigens van de blauwe glans die vaak over de bergen hangt. Deze wordt veroorzaakt door de olie die van de eucalyptusboom afkomt en tussen de bergen blijft hangen.

Vandaag een onwijs leuke dag gehad en morgen alweer onze laatste vakantiedag, snik! En oja, morgen is het hier officieel winter. Klinkt toch gek hoor, winter die begint op 1 juni en we lopen nog zonder jas met overdag een graad of 20.

Sydney

Vannacht niet al te best geslapen. Veel wakker geweest van de jeuk (paracetamol heeft helaas niet gewerkt, dank voor je tip!). De bulten lijken ook heftiger te zijn geworden. Ik hoop dat 't in de loop van de dag afneemt.

Na het ontbij zijn we op de bus gestapt naar het Centraal Station. Een mooi gebouw en gelijk geinformeerd naar de treintijden voor de Blue Mountains. Na dit bezoek door naar de Sudney Fish Market. Jammer genoeg mochten we niet de afslag zien (wel ruiken...). Veel vis in allerlei soorten en maten gezien en als het lunchtijd wa geweest hadden we hier zeker een visje gehaald. Het was nu toch nog wat vroeg (half tien). Na de vis zijn we naar Darling Harbour gegaan. Hier lekker rondgelopen en een kop koffie (goedie dit keer) gedronken. Vervolgens op naar Circular Quay om de harbourcruise van de Sydneypas te reserveren. Helaas voor ons was dit onderdeel al sinds 31 maart geen onderdeel van de pas meer. De pas was echter ook niet in prijs gedaald. Wel even een domper! De folder die we in ons hostel hadden gekregen bleek een tot en met 31 maart te zijn en dus niet meer up-to-date. Stond inderdaad wel in de kleine lettertjes...

Na deze toch wel tegenvaller eerst naar de Rocks gegaan. Dit is een wijk van de oude settlers en het begin van de stad Sydney. Eerst een broodje gehaald en toen op zoek gegaan naar een pharmacy, omdat de jeuk, nauwelijks nog te harden is en de zwellingen blijven komen. Start nu ook in mijn gezicht. Er was een hele vriendelijke medewerkster. Ik hb nu antihistamine gekregen. Volgens Herbert kan dit ook geen kwaad als het niet baat. Ze adviseerde wel om naar een arts te gaan als het met een paar (2 of 3) dagen niet duidelijk minder werd. Mocht het niet minder worden, moet dat maar even tot weer terug in Nederland wachten. Ik heb direct een tablet genomen en al snel nam gelukkig de jeuk af. De bultjes ook minder vurig. Ze gaf trouwens aan dat het er niet ontstoken uitziet, maar puur als een enomr allergische reactie ergens op. Dat hadden wij ook al bedacht, maar nog niet bedacht waar het een reactie op is.... Maar goed hoop dat de jeuk weg blijf!Na dit medicinale bezoekje lekker in het gras bij de haven gaan lunchen.

Na de lunch met de ferry naar Watson's bay gegaan. Daar even rondgeneusd en weer terug met de ferry. Op deze manier zien we toch nog veel van de haven. Terug zijn we weer naar de Rocks gewandeld en daar het Discovery Museum bezocht. Wederom een erg mooi ingericht museum met allerlei informatie over de kolonistatie e.d. Tot slot hebben we nog even door de wijk gelopen. Erg leuk, gezellig gedeelte van de stad.

Tijdens de lunch hadden we bedacht dat het wel leuk zou zijn om een voorstelling in het Opera House bij te wonen. Daarom geinformeerd en voor 29 AUD gaan we vanavond naar circus OZ! Aanvang is 7.30 pm en omdat er dus geen tijd meer was om terug te gaan naar het hostel, zijn we naar Manly Beach gegaan, een stadsdeel ten noorden van het centrum. Een half uurtje met de ferry. Tijdje bij het strand van het uitzicht genoten en op zoek gegaan naar Fish en Chips. Met de lonely planet een goed plekje gevonden en dit op het strand opgegeten. Het is nu wel duidelijk te merken dat het kouder wordt.... Trouwens ook nog even boodschappen gedaan. Moesten we sowieso nog en bij de ingang van de ferry zat een Aldi. Het ziet er hier veel netter uit dan bij ons en ook de producten zijn echt heel anders. Momenteel zijn hier trouwens ook de skipakken in de aanbieding. Toch gek in juni en overdag nog een graad of 20. Het valt ons overigens wel op dat veel mensen al zwaar in de winterkleding rondlopen. Dikke truien en jassen.

Met de jetcat zijn we tenslotte weer terug gegaan. Dit is een snelle ferry, kwartier in plaats van een halfuur. Op naar het Opera House!! Van binnen een erg mooi gebouw. De voorstelling begon stipt om 7.30 uur en was erg leuk! We hadden niet zulke hele goede plaatsen, maar omdat het niet uitverkocht was, werden we nog voor de voorstelling begonnen was op hele goede plaatsen gezet, niet verkeerd.

Circus OZ is een circus zonder dieren met wel met terugkerende karakters als soort van rode draad. Prima vermaakt! Na de voorstelling zijn we met de bus naar 'huis' (heb al heel wat thuishavens gecreeerd de afgelopen twee maanden volgens mij) gegaan en alles klaar gezet voor morgen, de Blue Mountains.

p.s. Vanaf een uur of acht was de jeuk helaas weer terug.... ik moet nog tot morgenmiddag wachten met het nemen van een nieuwe tablet....

Zonsopgang

Goede keuze om in bed te blijven liggen. Ik heb de zonsopgang in de gaten gehouden, maar mhaaaah, niet geweldig. Zie het beeld van half 7 vanochtend maar.

kort berichtje

We zijn veilig in Sydney aangekomen en onderstaande twee berichtjes zijn nieuw!

Sydney

Vandaag de eerste volle dag in Sydney. Vanmorgen op diverse manieren geprobeerd om een 3-daagse Sydney-pas te pakken te krijgen. Dit lukte hier in Coogee absoluut niet, dus maar gewoon de bus naar Circular Quay genomen en daar 2 opgehaald. Even bij de haven rondgeneusd en daarna op de rode bus gehopt. Dit is een route van 20 km met 27 op/uitstapplaatsen. Een goed beeld van de stad moet lukken! Dit is trouwens met de bus naar de stad toe ook al aardig gelukt. Het werd door het drukke verkeer een rit van drie kwartier. Steden van deze omvang zijn we niet meer gewend....

We zijn op veel plaatsen uitgestapt. Uiteraard bij het Sydney Opera House. Het viel mij in 't echt en van dichtbij eigenlijk tegen. Ik had het veel imposanter en veel witter verwacht. De omgving is wel heel mooi met al het water en al het groen.

Na dit bezoek zijn we over de Harbour Gridge heen en weer gelopen (nee, niet beklommen, geen tijd voor). Het uitzicht op het opera house is zo een stuk mooier!

Na deze stops hebben we nog het gouvernorhouse (helaas onder restauratie), hyde park, hyde park baracs (huisvesting van de vroegere convicts), botanic gardens, ST. Martins Place, CBD, China town, St. Mary's Cathedral, Kings Cross (vroeger Queens Cross, maar dat bleek verwarrend met Queens square, en daarom de naam veranderd, echt waar!), Mrs Macquarie's Chair, Queen Victoria Building et cetera gezien. Nit noodzakelijkerwijs in genoemde volgorde. In Chinatown hebben we wat boodschappen gedaan en de bus van kwart over zes weer terug naar Circular Quay. Al pratende met de chauffeur (we waren de enige passagiers) bleek dat hij dezelfde kant op moest als wij naar ons hostel. Hij heeft ons daarom een heel stuk meegenomen in de 'not-in-service0 bus en ons later op onze 'lijn' gezet. Dit scheelde echt heel veel tijd! Tegen half acht waren we weer terug. De eerste indruk van Sydney is die van een erg mooie, grot stad.

Omdat we nog niet alles van de hop-on-hop-off gezien hebben wat we willen zien, maken we dit morgen af. 's Middags staat in elk geval de harbourcruise op het programma.

Het weer vandaag was overigens weer prima!! Heb wel heel veel last van jeuk. Geen idee waar het van komt. Het jeukt alsof het muggenbeten zijn, maar dat zijn het niet. Ze verschijnen de hele dag door op mijn benen, voeten en armen. Geen idee waar het van komt. Is begonnen na het Great Barrier Reef. Hoop niet een of ander waterbeestbijt ofzo. Na ja, we zien wel. Probeer gewoon niet te krabben, maar da's soms wel heeeeel lastig..... We vermoeden nu dat het van het wasmiddel uit het vorige hostel is, we hebben namelijk de dag voor het GBReef gewassen... Hoop dat het snel weer overgaat.

Vanavond nog politie gehad hier in het hostel. Het schijnt dat een van de gasten af en toe overlast veroorzaakt door naakt rond te lopen enzo. Geen idee wie het is, maar volgens mij niets om ons zorgen over te maken. Lastiger voor de pensionhouder dan voor ons tot nu toe in elk geval. Politie houdt 'm in de gaten. Zo maak je nog eens wat mee.

Hoop dat bij jullie ook alles goed is en dat het weer vanaf komend weekend stralend zomers is!

Op naar Sydney

Vanmorgen voor de laatste keer ontbeten in Cairns, nog even geinternet en om kwart over negen door een taxi opgehaald. Op naar Sydney! Zoals bij de vorige vlucht ging ook bij Jetstar alles supersnel. Geen gedoe, gewoon 2 minuten wachten, inchecken en minuut later alweer klaar. Daar kunnen ze op Schiphol nog een boel van leren. Omdat alles zo snel ging, moesten we nog wel een tijdje wachten op de luchthaven. Nog een kop koffie gedronken (noot voor Marlies van Herbert: de meeste koffie is hier niet te drinken, net water) en kwart voor elf ingecheckt.

Voor we vertrokken moesten we nog een tijdje wachten: bij de landing van de vorige vlucht was er allerlei rubber op de startbaan terecht gekomen en dat moest eerst opgeruimd worden.... Na deze schoonmaakactie toch vertrokken en een kleine drie uur later veilig op Sydney geland. Prima vlucht gehad, al was het wel goed dat we een gangpadplaats hadden. Herbert pastte niet tussen zijn stoel en de stoel van de voorbuurman.

Op de luchthaven hebben we de bus opgezocht (de shuttle ging niet vanaf hier naar ons adres). Het was een flinke trip. Na een uur en een keer overstappen waren we er dan eindelijk. Eerst wat teleurstelling omdat we het idee hebben dat we wel heel erg ver uit het centrum zitten. Het hostel is echter supermooi. Hele ruime kamer tegenover het toilet en een douche om de hoek. Groter dan een hotelkamer. Ook de omgeving is super. Direct aan het strand! De busterminal met alle bussen is op 2 mniuten lopen, dus eigenlijk zitten we hier best heel eg goed. Het centrum is een klein half uur met de bus, valt dus eigenlijk wel mee.

We hebben vervolgens eerst onze koffers uitgepakt (we hebben kastruimte!). Na de vochtigheid in Cairns kan alles nu een beetje 'ontvochtigen'. Bijna alles voelt echt klam aan. Het droogt hier vast snel.

Na het inrichten van onze kamer de buurt gaan verkennen. Het lijkt een beetje op Noordwijk aan zee, maar dan anders ;-) Veel eettentjes, boulevard en kleinschalig. Leuke sfeer. We hebben wat boodschappen gehaald en een fles wijn gekocht. Drank kun je hier alleen in speciale bottleshops kopen. Zelfs geen wijn in de supermarkt. En gekochte alcohol mag je ook bijna nergens consumeren. Eigenlijk alleen hier in het hostel. Vooral op het strand is ten strengste verboden. Staan flinke boetes op. Dit is trouwens niet alleen hier, maar geldt in heel Australie.

Tijdens het verkennen van de buurt ook naar leuke eettentjes gesnuffeld en nog even het water gevoeld. Niet echt heel koud, alhoewel Cairns toch wel véél warmer was. De zee was daar 26 graden (fris, maar goed te doen, zelfs voor Relinde).

Terug in het hostel hebben we een glaasje wijn gedronken (of twee) en plannen gemaakt voor de komende paar Sydneydagen. Morgen gaan we een citytoer doen met zo'n mooie rode hop-on-hop-off bus. Kunnen we snel een goed beeld van de stad krijgen en daar uitstappen wat we beter willen bekijken. We gaan nog een dagje ferry-harbour hoppen en een cruise maken, een dagje naar de blue mountains met de trein en de laatste dag vullen we met dat waar we niet aan toe gekomen zijn of nog echt willen zien. Heb er zin in! Sydney is volgens mij een mooie, leuke stad.

Vanavond zijn we lekker uit eten geweest, nog even naar het strand gelopen en tegen tienen weer terug. Nog even wat relaxen en dan op naar morgen. De tijd vliegt nu echt hard voorbij. Over vijf dagen alweer op weg naar huis. Het zou geweldig zijn om nog langer te kunnen blijven, maar ik heb nu toch ook wel weer zin om naar huis te gaan. Nieuwsgierig naar wat er thuis allemaal gebeurt en gebeurd is, alhoewel ik het idee heb dat ik aardig op de hoogte gehouden ben. Er zal wel een flinke berg post op me liggen te wachten (al die OR-stukken...) Eerst nog maar even vijf dagen hier genieten. Het weer is hier trouwens prima, veel beter dan verwacht. Termpaturen met maxima van 25 graden, dat is zwaar bovengemiddeld, geen probleem! Hoop dat het zo blijft. Gelukkig ook eindelijk van de regen verlost, want Cairns verlieten we uiteraard in de hoosbuien, ook vandaag weer. We hoorden dat dit veroorzaakt wordt door een cycloon in super Noord-Australie en zuidoost Azie. Hier is het in elk geval voorlopig zonnig. Wel heel erg vroeg donker. Tegen half zes gaat de zon onder en om kwart voor zes is het aardedonker. Omdat we aan de oostkust zitten, vermoeden we dat de zonsopkomsten hier erg mooi moeten zijn. Denk dat we die van morgenochtend maar even overslaan....

Boven het regenwoud

Na het ontbijt naar het station gelopen en kaartjes gehaald voor de Kuranda Scenic Railway en de Skyrail. Een hele mooie oude trein, die door regenwoud en de bergen van Cairns naar Kuranda omhoog slingert. Een supermooie tocht van ongeveer 1 uur en drie kwartier. Onderweg wordt veel over de omgeving verteld, interessant!

In Kuranda eerst even door het centrum gelopen en daarna de wandelingen door de natuur om het dorp heen gevolgd. Veelal door het regenwoud heen. Echt heel erg mooi!! Ook hier natuurlijk wel weer getrakteerd op heel veel regen, je bent in het regenwoud of niet ;-)

Terug in het dorp na de lunch nog naar souvenirs gesnuffeld. Tegen twee uur naar de Skyrail (een kabelbaan van 7.5 kilometer over het regenwoud heen). De terugweg duurde ongeveer anderhalf uur inclusief twee stops bij hele mooie uitkijkpunten over het regenwoud en de Barron Falls. Ook was er een erg mooi en leuk informatiecentrum over alles in en om het regenwoud. Uiteraard ook hier weer heel veel regen en laaghangende bewolking, waardoor het regenwoud af en toe aan ons zicht ontrokken werd en alles om ons heen in wit gehuld was.

Aan het einde van de Skyrail stonden busjes op ons te wachten om iedereen weer naar de juiste bestemming terug te brengen. De trein begint namelijk 's ochtends op een andere locatie dan waar de Skyrail 's middags weer eindigt. Nog even boodschappen gedaan bij Coles en de nachtmarkt bezocht (die begint al om half vijf, was erg klein en viel tegen). Voor terug te gaan naar het hostel nog even bij de waterkant gezeten. Oja, ook nog kaartjes gehaald voor de film (sorry Marlies, we zijn toch geweest!). Gisteravond was de film namelijk uitverkocht toen we bij de bioscoop kwamen. De film was aardig (Herbert vond 'm erg leuk).

Het is nu net negen uur 's ochtends en we gaan zo een taxi bellen om af te reizen naar Sydney. We zitten daar in een hostel aan het strand, maar geen idee wat de temperaturen daar zijn. Zo nog maar even opzoeken. We gaan uit van een graad of 16.

Cairns was leuk om te zijn, maar voornamelijk om wat er te doen is in de omgeving, het dorp/stadje op zich is niet aan ons besteed. Omgeving is geweldig mooi met het regenwoud en het reef (bedoel denk ik inderdaad wat wij rif noemen, Great Barrier Reef).

Geen idee hoe het in Sydney is gesteld met internetmogelijkheden, jullie horen/lezen vast wel weer van ons!

Weer bijgeblogd

Onderstaand weer een up-date van onze 'avonturen'... De laatste drie verhaaltjes (exclusief dit berichtje) zijn nieuw!

p.s. dank voor jullie reacties op mijn (ons) blog, leuk!!!

Nu echt down under

Vanmorgen weer om kwart over zes opgestaan en door hostel keurig bij de haven afgeleverd bij de terminal. Net of je gaat vliegen: je moet ook inchecken en de boot gaat vanaf een gate! Flippers en duikbril gekregen en onder het genot van een kop thee/koffie nog een tijdje gewacht voor we vertrokken. Half negen voeren we pas uit. Eerst wat algemene intructies, veiligheid enzo (we hadden zelfs securitynummers, nr. 1 en 2, makkelijk om te onthouden ;-). Daarna lekker het dek op. Weer was niet super, maar gelukkig wel droog. De wind was behoorlijk en daarmee de deining ook. Gelukkig niet ziek geworden.

Na ruim een uur bereikten we eindelijk het reef. Door alle golfbrekers was het hier een stuk rustiger. We hebben eerst onze snelle duikcursus gehad en wij mochten als eerst gaan duiken, drie man en een instructeur. Eerst een paar kleine oefeningen en dat ging goed. Toen verder naar beneden. Erg mooi hier down under. Veel grote vissen en prachtige kleuren in het koraal! Geen idee hoe lang we beneden zijn geweest, maar het leek erg kort. Het was erg leuk om zo een keer te doen. Denk niet dat ik voor een hele cursus zou gaan, maar Herbert wellicht nog wel eens.

Na het duiken zijn we gaan snorkelen, ook erg mooi, maar in dit gebied niet zo spectaculair. Na de lunch zijn we naar een ander gebied gevaren en daar vond ik het veel mooier. Heel veel vrij oppervlakkig koraal en daarmee ook veel vissen hoog in het water. Super mooie kleuren en groot! Herbert heeft zelfs nog een grote schildpad gezien. Hoop dat de foto's mooi gelukt zijn met de onderwatercamera.

De terugtocht was met nog meer deining dan de heenweg. Gelukkig ook nu weer veilig het vast land bereikt, niet zeeziek. Om half vijf waren we weer terug. Erg leuke dag geweest en zelfs een duikcertificaat(je) ontvangen, super! Nog wat kleine boodschappen gehaald. Nu aan het internetten. Daarna gaan koken en vanavond waarschijnlijk naar Pirates of the Carribean III. Morgen Kuranda met de Scenic Railway en de Skytrain op het program.

Met recht regenwoud

Weer op een normale tijd opgestaan: kwart over zes ;-) Na het ontbijt naar het station gelopen en keurig op tijd opgehaald door de toerguide, Troy. Op weg naar Port Douglas nog bij een mooie lookout gestopt en in PD de laatste mensen opgehaald. Een hele kleine groep, zes mensen en een tourguide. In PD het Rainforest Habitat Sanctuary bezocht. Erg mooi opgezet. Voor het eerst de Cassuary gezien. Deze bedreigde vogelsoort is hier in het regenwoud onmisbaar. Sommige zaden/bomen groeien namelijk alleen maar na vertering door deze vogel. In dit park heeft Herbert ook eindelijk koala's gezien. De tijd hier was eigenlijk iets te kort.

Verder gereden door erg mooi landschap van het regenwoud. Vlakbij Mossman gestopt voor een wandeling door een woud dat met recht een regenwoud genoemd mag worden..... tijdens onze wandeling ging het namelijk steeds harder regenen! Het was eigenlijk wel heel erg mooi door die regen. De gids kon ook veel vertellen over de divere bomen en levende wezens hier. Nog twee best grote lizards (volgens Herbert dragons) gezien en een enorme spin. Was erg onder de indruk van dit landschap met z'n metershoge bomen en slimme ecosystemen. Na de wandeling was het de bedoeling om een korte zwemmogelijkheid te houden, maar door de zware regenval was het water te hoog en de stroming te krachtig. En ach, nat waren we toch al. Daarom terug naar de (mini)bus en op naar de lunch. De lunch was wel aardig. Ik vond vooral de frietjes erg lekker dit keer, niet zo'n slappe hap. Na de lunch naar de Daintree River gereden voor onze cruise.

Bij de cruise moesten we even wachten en kregen we koffie/thee met biscuits. De thee was hier van een lokale plantage, erg lekker. De gids heeft nog e.e.a verteld en liet ons een grote boon zien, die enorm heet wordt als je hem over beton ruwt. Heb er zelfs nog een klein brandwondje aan over gehouden (net als een aantal anderen...). Ook vertelde de gids hier dat het nog niet zeker was of we Cape Tribulation zouden kunnen bereiken in verband met wateroverlast op de wegen. We zien wel!

De 'cruise' (een bootje met een dak en open zijkanten) was ondanks de regen erg leuk. Mooi om hier te varen en een aantal boomslangen, een krokodil en groene boomkikker te zien. Het uur ging erg snel voorbij. Na deze tocht verder naar het noorden door wederom erg mooi gebied. Tegen vier uur bereikten we Cape Trib. Hier een half uur op het strand gelopen. Erg mooi om te zien, maar had er net iets meer van verwacht. De gids moest mensen ophalen voor de terugweg. Op het strand heeft Herbert nog een kokosnoot gevonden. Terug bij de bus, heeft Troy deze 'geopend' (kapot geslagen en gepeld), we hebben het sap opgedronken (best aardig) en Troy heeft het geheel verder ontrafeld. Het binnenste van de noot is niet aan mij besteed.

Onderweg naar Cape Trib trouwens nog gestopt bij een ijsmaaktent en heerlijk ijs gehad. In de tuin bij deze ijsfabriek heeft Troy voor ons nog stervruchten (carambola) geplukt, erg lekker!! Ook had hij nog ergens mandarijnen van de boom gehaald en hebben we suikerriet geproefd (heerlijk zoet), een heel maaltje tijdens deze trip!

Na het kokosnoot tafereel weer terug naar Cairns, dik twee uur rijden. Ging vrij snel, iedereen bij het hostel afgezet en daarna gaan koken. We hebben een soort misosoep gemaakt, lekker! Na de afwas lekker rustig op onze kamer doorgebracht. Een enorm leuke, maar vermoeiende dag (ja, ja, we worden oud!!). Morgen dag naar het Reef, snorkelen en proefduik.

Dagje Cairns

Vanmorgen niet al te laat opgestaan, lekker gedoucht en als ontbijt: een mueslibar ;-) Daarna naar de receptie om te betalen en te informeren naar tors. Het gaat hier allemaal wa romelig, maar dat past wel binnen de sfer hier. Nog wat brochures doorgenomen en gekoze voor een cape Tribulation tour orgen en zaterdag een reftoer met proefduik. Voor zondag denken we aan de Scenic Train & sky train naar Karunda. Na al het boeken en regelen, boodschappen gaan doen bij Coles om nu eens fatsoenlijk te kunnen ontbijen en 's avonds te kunnen koken.

Teruggelopen, geluncht en toen wilden we Cairns gaan ontdekken. Waar we hadden gehoopt op een dagje strand, zijn we de hele middag getrakteerd op enorme hoosbuien. Het schijnt ook niet heel veel beter te worden de komende dagen. We zullen zien....

's Middags wat gelezen, info over de trein gehaald bij het station hier aan de overkant en wat rondgelummeld in een groot overdekt winkelcentrum. Eind van de middag wilden we achter internet om vlucht en accomodatie in Sydney te boeken. Maar waar het internet hier heel snel zou moeten zijn, bleek het toch anders. Ik vermoed vanwege het weer. Omdat het eindeloos duurde, halverwege de stroom uitviel en we opnieuw konden beginnen, hebben we een ander internetcafe opgezocht. Hier werkte alles prima en met een half uur hadden we onze vlucht en accomodatie geregeld. Waar we vorige keer Qantas vlogen, vliegen we nu met Jetstar. Van Sydney naar Adelaide vlieg ik met Virgin en dan heb ik ze alledrie gehad;-)

Door de hoosregen weer terug gelopen (tot onze enkels in het water!), de was van vanochtend gecheckt, maar dit droogt natuurlijk voor geen meter. Om een uur of zeven gaan koken, dat heb ik sinds mijn vertrek al niet meer echt gedaan... Lekker spaghetti met veel groenten en lekkere saus. De geraspte kaas ontbrak helaas, fout inkoopbeleid! Na het eten alles netjes weer opgeruimd, was in de droger gegooid, en een kop thee gedronken. 's Avonds onze kamer nog wat opgeruimd, gelezen e.d. Niet al te laat gaan slapen, om half acht moeten we weer paraat staan voor onze Cape Tribulation toer.

Naar Cairns, of toch niet...

Vanmorgen op tijd opgestaan om de dag zo goed mogelijk te benutten. Mueslibars voor ontbijt en op naar de Royal Flying Docters Service. We waren precies op tijd voor de rondleiding en konden gelijk aanschuiven voor een algemene introductiefilm. RFDS is in 1928 opgezet door een dominee, rev. Flynn. Het gebied van Alice Springs heeft een radius van 600 km met 3 vliegtuigen. Gemiddeld gaan er 4 vluchten per dag. Afgelopen week was er voor het eerst in de 7-jarige carriere van de vertelster geen enkele vlucht uitgevoerd. Het hoogste aantal wat ze had meegemaakt was 16 vluchten op een dag!

Na de rondleiding nog het museum bezocht, erg leuk! Daarna koffie en broodje daar gegeten. We hadden daarna graag naar het Telegraph station gewild, maar helaas ligt dit te ver uit het centrum om nog te kunnen doen vandaag. Daarom een baby-kangoeroe rescue centre bezocht. Hele bevlogen mensen die joey's van overreden moederkangoeroes groot brengen. Als een roo namelijk op de kop geraakt wordt door een auto, bus of vrachtwagen, overleven ze dit meestal niet. Als ze zwanger zijn, overleeft de joey het echter meestal wel. Deze jongen sporen zij op en proberen ze groot te brengen omk later weer in het wild uit te zetten. Een lang en intensief proces. goed om wat over te horen. Ik was vooral onder de indruk van hun bevlogenheid. We hebben ook allebei nog een joey vastgehouden. Stevig ingepakt alsof het de buidel is. In de afgelopen 12 jaar (eerst parttime en later fulltime) hebben ze 64 joeys groot gebracht.

Na dit bezoek was er nog tijd om Anzachill te beklimmen. Een kleine heuvel maar mooi uitzicht over de stad. Op de heuel een monument voor hen die gesneuveld zijn in oorlogen. Teruggelopen via Stuart Town Gaol,het oudste gebouw in Alice. De bouw begon in 1907 en eindigde in 1909. Alle andere gebouwen in AS zijn dus jonger!

Na dit korte bezoek nog even snel langs Woolworths en Subway gelopen voor de lunch en weer terug naar het hostel voor de shuttle naar het vliegveld. We zouden om 1 uur opgehaald worden voor onze vlucht. Bij de receptie worden we echter dat onze vlucht gecanceld was! Tja, soms zit het mee en soms niet.... Deze vlucht zit ons in elk geval nietmee. Verhaal was wat vaag en dus Qantas gebeld. De informatie bleek weer niet te kloppen met die van de shuttle.... Na een paar keer heen en weer bellen was het resultaat dat we een ingelaste vlucht van 16.35 uur zouden hebben, daarom nog wat bij het hostel rondgehangen, even geinternet voor accomodaties in Sydney en in plaats van op de luchthaven hier geluncht. De shuttle kwam ruim op tijd en we waren keurig op tijd op de luchthaven. Mooi en modern! Inchecken gaat hier supersnel, geweldig! Vloeistoffen was ook geen probleem. Net of je bij een binnenlandse vlucht geen bom van water kunt maken....

De security ging op zich ook prima, alleen was ik weer eens de gelukkige die random gekozen werd om getest te worden op sporen van explosieven. Die had ik, uiteraard, niet. Herbert had nog de moed om mevrouw te vertellen dat ik wel een explosief karakter had... Ze kon het grapje (uiteraard een grapje, want klinklare onzin!)niet echt waarderen, maar we mochten gelukkig wel doorlopen. Nog een kop koffie gedronken en om 5 uur gaan boarden omdat de vlucht een half uur te laat was. We kwamen er trouwens op de luchthaven ook achter dat onze oorspronkelijke vlucht nooit aangekomen is in Alice. Boarden ging ook weer razendsnel en we konden zo doorlopen naar onze kist. Desze zat al flink vol met passagiers vanaf Uluru. En zoals alles hier snel ging, gingen we ook rap de lucht in. Onderweg zelfs nog zoutjes en een broodje gekregen. Na 2 uur vliegen weer geland in Cairns.

Het was gelukkig nog even voor acht uur (ze leven hier weer een half uur eerder dan in Alice en Adelaide) en vlug 't hostel gebeld. Tot 8 uur halen ze je namelijk nog op en daarna niet meer. De koffers waren er met 5 minuten en de lift was er ook snel (Nederlands meisje dat hier een tijdje werkt). Het hostel ziet er prima uit. We hebben lekker een 2-persoonskamer en douche en toilet om de hoek. De koffers open gegooid en naar het centrum gelopen om nog een hapje te eten. Lang gezocht en uiteindelijk bij de Mc een hapje gegeten. Nog even langs 't strand gelopen en toen weer terug.

Het is hier weer heel anders dan in Alice. Heel ander soort mensen (stuk hipper!) en erg weinig aboriginals. Ben benieuwd hoe het er bij daglicht uitziet. Klimaat is hier trouwens ook heel anders. Om 22.00 uur was het nog 24 graden en de vochtigheid is erg hoog, voelt benauwd.

's Avonds alvast wat folders bekeken van trips die we willen doen en vrij laat gaan slapen. Morgen rustig dagje om Cairns te verkennen.

Weer helemaal up-to-date

Hier onder worden jullie weer helemaal bijgelogd over de avonturen sinds we uit Adelaide zijn vertrokken. De verhaaltjes zijn gebaseerd op mijn papieren reisverslag, dus het kan af en toe wat vreemd in tijd overkomen....

We hebben het in elk geval heel erg naar onze zin, veel mooie dingen gezien en met een hele leuke groep gereisd. Morgen reizen we af naar Cairns. Of daar internetgelegenheden zijn weet ik niet, ik vermoed het wel en zal proberen met enige regelmaat verslag te doen (om de dag ofzo), maar kan niets beloven!

Het weer is hier prachtig en hoorde vandaag dat het in Cairns een graad of 30 is, denk dat me dat wel gaat bevallen!! Het enige minpuntje hier is dat we binnen twee weken alweer richting Nederland vliegen, maar plannen voor een nieuwe reis zijn we natuurlijk al aan het maken. Australie is erg groot en we hebben nog lang niet alles gezien!

p.s. heb net even gekeken of alles er goed opstaat. Dat zeker, maar voor de echt lezer onder jullie: op pagina twee staan ook nog nieuwe elementen... Het eerste nieuwe verhaal heet '16 mei - heading north'.

Alice Springs

Gisteravond een gezellige avond gehad bij BoJangles. Eten was niet super, maar sfeer was goed. Het was een restaurant/bar met een live internet uitzending. Maar ja, de mensen die wij nog een even een berichtje hadden gestuurd hebben niet op tijd gekeken en ons dus niets aangeboden (dit kan live via het Internet).... Jullie hebben wel wat gemist!

Na het eten hebben we ons uitgeleefd op de dansvloer, zelfs ik! en om twaalf uur ging alles dicht en zijn we terug gegaan naar het hostel na iedereen gedag gezegd te hebben. Heerlijk geslapen en vanmorgen heerlijk tot half negen in bed gelegen.

We zouden vanmorgen naar het Desert Park hier in de buurt gaan, maar bij het checken van mijn email gisteravond kwamen we tot de ontdekking dat er iets mis was gegaan met het boeken van het ticket naar Cairs van morgen... Daarom eerst maar even gaan informeren. Advies was om Qantas te bellen. Dat gedaan vanuit een telefooncel en alsnog een ticket kunnen regelen gelukkig!

Inmiddels al wat later en boodschappen gaan doen voor het ontbijt. Midden in het centrum op een bankje in de zon genoten van onze broodjes en yoghurt. Alice nog even verkend (veel Abo's en leuke winkeltjes) Toen weer terug naar het hostel voor de shuttle naar het park. Deze zou gaan om 11.40 uur, maar de dame van het hostel was vergeten om de nieuwe tijden op te hangen.... Nog even geinformeerd naar de busopstapplaats, bleek dat je moest reserveren. Dit kon gelukkig nog, maar het telefoontje wees uit dat de tijden niet meer geldig waren, oeps! De eerst volgende shuttle gings pas om 13.00 uur. Dat vonden we te laat, maar omdat we toch graag naar het park wilden, hebben we een taxi genomen. Echt een goede beslissing geweest! Het is een enorm groot park over Centraal australie, The Red Centre. Erg goed onderhouden en verzorgd. We hebben een aantal praatjes bijgewoond, een film gezien en pas tegen half vijf weer naar de uitgang terwijl we nog niet eens alles gezien hadden.

Aan een echtpaar uit Nieuw-Zeeland hebben we vervolgens onbeelfd gevraagd of ze terug gingen naar A.S. Dat gingen ze, maar wel met een omweg via Simpsons Gap, of we meer wilden! Graag zelfs!! Leuk met hen gesproken, de gap was erg mooi en midden in Alice weer afgezet om nog maar een klein stukje te hoeven lopen, prima!

Terug in ons hostle onze koffers opnieuw ingepakt, was echt een enorm zooitje geworden. Morgenochtend gaan we nog naar de Flying Doctors en welicht naar een kangoeroe-opvanghuis en daarna naar het Vliegveld. Vanavond hebben we nog met een aantal van de groep die nog in Alice zijn gegeten bij een van de hostels. Voor 5 AUD (is nog geen drie euro) heerlijk gegeten en daarna nog wat nageborreld met dezelfde club. Morgen naar Cairns. Geen idee hoe de faciliteiten daar zijn, maar dat merken jullie spoedig!

Kings Canyon

Toch gekozen om in een swag te slapen. Het voelde hier warmer dan bij de vorige locatie. Dit keer ook inderdaad veel beter bevallen. NIet koud gehad, alleen veel liggen draaien en dat is niet aanbevelenswaardig in een slaapzak ... Om 6 uur opgestaan, en na het hele ochtendritueel om iets voor 7 weggereden voor onze klim van vandaag. Het was maar een klein stukje, dus we konden op tijd beginnen aan de klim. Het eerste stuk van de klim wordt ook wel 'the heart attack' genoemd. Het ziet er niet echt stijl uit, maar eenmaal boven had iedereen het bloedheet en een hartslag van heel hoog en begreep iedereen de benaming!

Het uitzicht was echt een beloning, schitterend! De hele toch vond ik trouwens erg indrukwekkend. Horty had veel leuke dingen te vertellen en de uitzichten waren echt super mooi. Vond deze 'hike' ook erg aangenaam qua moeilijkheid.

Op een bepaald moment vertelde Horty dat we erg stil moesten zijn omdat vlakbij een speciaal soort koala zou verblijven. Gelukkig voor ons waren ze er..... Allemaal foto's maken, maar het bleken gewoon knijpbeestje te zijn... Ik moet zeggen dat er al een aantal rare details over deze ' koalasoort' door Horty verteld waren, waar ik m'n vraagtekens bij had, maar hij bleef echt heel goed in z'n rol. Achteraf natuurlijk erg hard gelachen. Na de toch lekker geluncht, broodjes kipburger met van alles en nog wat aan salade en daarna op naar Alice Spings, einddoel van de trip. We kregen nog een extra passagier van Adventure Tours voor het kantoor in Alice en op het laatste stuk van de bus (nog 6 uur rijden) nog veel gelachen. Elke aanwezige nationaliteit (Ozzie, Wales, Canada, Duitsland (deze niet...), Korea, China, Zwitserland en drie Hollanders) heeft nog z'n volkslied ten gehore gebracht. Om half zeven zijn we afgezet bij ons hostel, Alice Secret. WE delen de kamer met een engels meisje en een Nederlandse jongen. Ziet er schoon en prima uit hier allemaal.

Ja, ik wil!

Niet een bijzonder goede nacht achter de rug. In het begin had ik het meer dan warm, maar 's nachts werd ik wakker van de kou. Vanaf toen de laatste vier uur niet echt lekker meer geslapen. De wekker ging om kwart voor vijf en iets voor zes reden we weg om de zonsopkomst niet te missen. Erg mooi wederom, maar kon niet tippen aan de zonsondergang.

Van onze groep heeft slechts een iemand ervoor gekozen om de rots te beklimmen. De rest heeft met name uit oogpunt van respect voor de abo's ervoor gekozen om de klim niet te doen, maar de basewalk (eromheen lopen) te doen. Dit is een toch van dik 9 kilometer. Voor de abo's is de rots heilig en ze hebben daarom liever niet dat ie beklommen wordt. Vanwege het eventueel mislopen van inkomsten besluiten ze echter om de rots wel open te laten voor publiek en de beklimming niet te verbieden. Naast dit aspect zitten er ook diverse risico's aan de klim. In de afgelopen jaren zijn er 35 mensen van af gevallen. ZE konden het helaas niet navertellen.

Wij zijn dus de basewalk gestart onder het genot van de rest van de zonsopkomst. Op een supermooi punt besloot Her om op z'n knieen te gaan en me alsnog officieel ten huwelijk te vragen. Hij had zelfs een hele mooi ring voor me gekocht!1 Uiteraard heb ik JA gezegd!! Had dit echt niet verwacht.

Na dit mooie moment hebben we genoten van de rest van de tocht. Groot deel met ander reisgenootje afgelegd. We hebben prachtige foto's (denken we) gemaakt. Denk dat we er ongeveer twee uur over gedaan hebben, veel gestopt en veel gekeken. Aan het einde van de tocht was er fruitcake en zijn we naar het andere deel van het park, Kata Tutja gereden voor nog een wandeling.

Ook hier was het errug mooi. We hadden alleen niet helemaal goed begrepen dat het er zo rotsig zou zijn en daar waren m'n schoenen dan ook niet heel erg blij mee, ze zijn nog heel ... Maar het was wel heel erg mooi! Voor de lunch zijn we terug gereden naar het kamp. Wederom lekkere wraps gegeten. Na het opruimen en schoonmaken op weg gegaan naar Kings Canyon. Alweer een hele mooie rit en net in het donker aangekomen. Hier ook een kamp met keus voor tent of swag. Weet nog niet wat ik ga doen. Morgen kunnen we in elk geval wel uitslapen tot 6 uur en da's alweer de laatste dag van de toer.

De grote rode rots

Vandaag weer ontzettend vroeg opgestaan. Om half vijf vertrokken we. De ochtend voorin gezeten en met de gids zitten kletsen. In het donker nog veel kangoeroes gezien. Rond half zeven de eerste stop om de zonsondergang te bewonderen. Erg mooi! HIer hebben we ook hout verzameld voor het vuur van vanavond. Deze dag verder vooral heel veel gereden en veel van het landschap gezien. Blijf het toch indrukwekkend vinden, zo lang, zo veel van hetzelfde en het gaat mij niet vervelen.

Voor de lunch zijn we gestopt bij Mount Ebenezer; een leuk optrekken met ook een tentoonstelling van allerleid aboriginalspullen. Hier nog wat souvenirtjes op de kop getikt. We zijn trouwens ook eindelijk de grens tussen South Australia en Nothern Territory gepasseerd. Dit wordt aangegeven met een groot bouwwerk, erg leuk!

Na de lunch eindelijk op weg naar Uluru, ofwel Ayers Rock. Op een gegeven moment dachten we de rots te zien, maar helaas. Dit was een deel van een ander groot gesteente, maar ook erg mooi. Een tijdje later was het toch eindelijk zover; ULURU. Een gigantisch groot rood gesteente midden in het niets. We zijn eerst naar ons kamp gereden. We kunnen kiezen of we in tenten slapen of in een swag. Een swag is een soort eenpersoons joekelslaapzak met matras waar je je eigen slaapzak instopt en die helemaal dicht kan (wel ventilatiegaten gelukkig...).

Na de koelkastspullen te hebben uitgeladen zijn we naar het nationaal park Uluru en Kata Tutja gereden, vlakbij de camping. Een korte wandeling bij de rots gemaakt en Horty heeft er verhalen van/over de aboriginals bij verteld. Delen van de rots zijn 'sacred places', soms voor alleen mannen, soms voor alleen vrouwen en soms voor beiden. Van deze plekken mogen geen foto's gemaakt worden. Reden is dat deze foto's te vinden zijn op o.a. internet. Als aboriginal mannen een vrouwenplaats zien (of andersom) moeten ze gestraft worden. Om dit straffen te voorkomen is het fotograferen verboden. Boetes kunnen oplopen tot 5000 AUD, een hoop geld!

Na deze eerste korte verkenning met de bus naar sunsetplace gereden om de kleur van de rots te zien veranderen. Het was hier werkelijk een enorm circus van toeringcars. Gelukkig wist Horty een mooi plekje dat nog niet bezet was. Onder het genot van een glaasje champagne (bubbeltjeswijn..) en crackertjes met lekkere dip genoten van de zonsondergang en de prachtige kleursveranderingen van de rots.

Na deze ervaring terug naar ons kamp om de rest uit te pakkenen te koken. De zaklamp is hier geen overbodige luxe! Gelukkig wel een groot vuur om warm te blijven en voor de gezelligheid. Herbert heeft flink geholpen met bbq-en en we hebben prima gegeten. Gezellig gekletst en na het eten nog even gedoucht voor de volgende vroege morgen. Iedereen slaapt vanavond trouwens in een swag, ja, ook ik.

Coober Pedy

Vanmorgen dus op het onchristelijke tijdstip van 4.00 uur opgestaan. Wel lekker gespalen. Even een kop thee en om half vijf reden we weg. De eerste stop was in Port Agusta om een uur of zeven. Daar nog wat boodschappen gedaan en vervolgens weer verder gereden. Bij een enorm groot zoutmeer zijn we wat langer gestopt. De gids gaf aan dat het voor het eerst sinds tijden was dat er weer water in stond. Er lagen wel nog enorme zoutbrokken en het water was ook onwijs zout. Minpuntje: veel vliegen!!

Na dit bezoek weer verder gereden. Met name rechtdoor en veel niets. Moet zeggen dat ik het wel erg mooi vindt. Alhoewel het landschap van Jordanie toch wel wint.... In een enorm klein plaatsje (30 inwoners) hebben we geluncht bij een roadhouse (jaja, een huis aan de weg, ook wel grote benzinepomp genoemd). Dit keer geen warme plaat, maar wel lekkere sandwiches. Na de lunch gelijk weer doorgereden, op naar Coober Pedy. Onderweg in de bus allerlei spelletjes, muziek, slapen et cetera. Rond 14.30 waren we dan eindelijk op de plaats van bestemming. Er wonen hier ongeveer 200 mensen, waarvan 60-70% onder de grond in bunkhouses. Deze huizen zijn oude mijnen waar naar opaal gezocht werd. Door onder de grond te wonen beschermt men zich tegen de hitte in de zomer (tot over 50 graden) en de kou in de winter (tot ongeveer -10). We hebben een bezoek gebracht aan een museum. Daar een leuke film gezien over het ontstaan van CP en een rondleiding gekregen door een ondergrondse woning en een mijn. In de shop nog een mooi opalen kettinghangertje gekocht en wat ansichtkaarten. Daarna spullen uitgepakt, weer prima kamer; half onder de grond, maar best warm.

Nog even het dorp verkend. Erg saai, voel me hier niet veilig (net als rest van de groep) en zou hier ook voor geen goud, zelfs geen opaal, willen wonen! Wel hier eindelijk heel veel aboriginals te zien, ze zijn erg luid en het klinkt alsof ze voortdurend ruzie maken. Voor het diner aan nog even gedoucht, morgen namelijk weer om 4 uur opstaan.... We hebben gegeten in een pizzeria. Erg lekker en gezellig. Daarna met z'n allen ong even wat gedronken en alweer tijd om te gaan slapen!

Wilpena Pound en flinke wandeling

Vanmorgen om half zeven opgestaan. Even gedoucht (prima douche en schoon) en daarna ontbeten. Ook dit was erg goed verzorgd. Iets voor acht was alles weer schoon en de trailer weer volgeladen en konden we vertrekken. Rond een uur of negen een plas- en koffiepauze gehouden en daarna door gereden naar een erg mooi uitzichtpunt. Een grote lege vlakte omgeven door een vrijwel geheel ovale ring van bergketens. Uitleg gekregen van de gids over dit gebied en vervolgens verder gereden naar de voet van een mount (waarvan de naam me even ontschoten is) voor de beklimming ervan en een goed uitzicht over de gehele pound. De berg was best heel erg steil, 't was ook best warm, maar nog ongeveer een 1,5 uur waren we 2,5 km omhoog en konden we eindelijk genieten van het mooie uitzicht. Moet zeggen dat het de klim meer dan waard was. Op de top even tot rust gekomen en wat biscuits gegeten voordat we weer naar beneden gingen. Ik zag erg op tegen de tocht naar beneden, maar het viel uiteindelijk mee gelukkig. Na een dik uur waren we weer bij de bus waar we direcht ook gingen lunchen. De lunch bestond dit keer uit een broodje hamburger met salade, wederom erg goed verzorgd. Na de lunch hebben we nog een laatste 25 kilometer afgelegd naar de definitieve plaats van bestemming; een schapenboerderij annex kampeerboerderij. WEinig schapen te zien. Er 'wonen' hier maar ongeveer 500 schapen op een gebied van 400 km2, dus dat is vrij logisch... Onderweg trouwens wel heel veel kangoeroes en emoe's gespot. Ook een roadkill kangoeroe die door onze gids netjes aan de kant werd gesleept om verder leed te besparen.

Hier ziet het er verder netjes uit, heel basic maar schoon. Bij aankomst kregen we ook direct het schokkende nieuws dat we morgen om 4 uur ontbijten ('s morgens) en dat we om 5 uur vertrekken. Ik heb toch wat moeite met het feit dat we dit vakantie noemen ;-)Heb dit deel in de brochure over het hoofd gezien. Ik heb dan ook het vermoeden dat dit nog vaker voor gaat komen. Hoop het te overleven al dat vroege gedoe. Ik vond het de afgelopen 5 week tijdens de exchange al elke keer zo vroeg dag! Maar goed, na deze teleurstellende mededeling hebben we onze koffers/tassen uit de trailer gehaald en ons min of meer ingericht.

Wat handbagage spul overgezet naar de koffers om het gewicht in de bus te beperken. Daarna even naar de shop gelopen voor wat cola en een ansichtkaart (wilde actie!) en daarna het kangoeroe viewpoint bezocht. Dit was echt super! We hebben daar twee kangoeroes hele lange tijd van echt heel dichtbij (minder dan 10 meter) kunnen bekijken en fotograferen!! Een behoorlijk aantal hebben we van verderaf mogen bewonderen. Tezamen met de zonsondergang een mooie afsluiting van de dag. Morgen op naar Coober Pedy!

16 mei - heading north

Vanmorgen om kwart voor vijf opgestaan! Om kwart voor zes reden we bij Marlen & Graham weg. Op naar het grote avontuur. De goede locatie gelukkig in een keer gevonden. Nog heel even gewacht en afscheid genomen van Marlene (Graham moet vandaag voor darmonderzoek naar het ziekenhuis en van hem hebben we gisteravond al afscheid genomen). Bij Adventure Tours ging alles erg voorspoedig, we stonden op de lijst en konden snel inchecken voor onze reis. Rond half zeven reden we daarom met een club van 14 man (voornamelijk vrouw eigenlijk) en een tourguide (Horty) Adelaide uit. De groep lijkt erg leuk, vrij divers en uit diverse landen. Relatief wel veel engelsen. De tourguide is enthousiast en erg vrolijk.

Rond half tien hebben we onze eerste tussenstop gehad; toilet en ontbijt gehaald. Daarna nog een keer een tussenstop met plaspauze en vervolgens bij een erg leuke picknickplaats geluncht. Zelfs een warme lunch, wraps! Voor 0,20 AUD gaat de bakplaat namelijk aan. De wraps waren heerlijk evenals de salade. Na de lunch koers gezet voor een bezoek aan een rots met vele rotstekeningen van Aboriginals bij Yourambulla. Daar gelijk ook enorm veel kangoeroes gezien. Mooie klim naar boven gemaakt en een laatste stukje met een enorm steile trap. Was wel erg de moeite waard. Erg mooie, duidelijke, tekeningen en de gids kan goed vertellen over de betekenis van een en ander. Ook weer een mooie tocht terug met wederom meerdere roo's. Het laatste stuk in de bus toen op weg naar Parachilna, waar we rond een uur of 5 aankwamen. Vandaag 506 kilometer op de teller gezet.

Het Hostel ziet er netjes uit, maar ik moet wel even wennen aan het reizen als backpacker. Heb toch nog altijd liever een eigen kamer met eigen douche & toilet in plaats van een dorm met z'n tienen ;-)

We hebben nog van de zonsondergang genoten, erg mooi! Niet lang daarna gaan eten. We koken als groep, zowel ontbijt, lunch als diner. Vanavond salade gegeten met een lekker broodje, 3 soorten vlees en aardappelpuree. Volgens de gids was het kangoeroe, kameel en emoe, maar zeker bij de laatste twee heb ik mijn twijfels. Het smaakte meer naar gewoon worstje en hamburger. Smaak was overigens verder meer dan prima. Nog cake gegeten ter ere van een verjaardag van een van de reizigers en de trein van 2.8 kilometer kwam nog voorbij. Niet echt veel van gezien, maar toch leuk om te weten dat ie er was...

Na de afwas zijn we nog even 'het dorp' ingegaan naar de bar (het hele dorp telt zeven inwoners...). Daarna op tijd naar bed, 't was vroeg vanmorgen en morgen gaat om 6 uur de wekker weer.

Dagje Adelaide en KLM-ellende, dl2

Vanmorgen op tijd opgestaan, uur of acht, en na het ontbijt gelijk weer gebeld met de KLM-Australie. Er is met geen mogelijkheid door te komen, de verbinding wordt steeds verbroken. Daarom maar besloten om gewoon naar Adelaide te gaan en af te wachten of we terug gebeld zouden worden. Met de tram naar Adelaide centrum gegaan en daar een heerlijk dagje gehad. We hebben diverse musea bezocht, heerlijk geluncht, rondgeslenterd en afgesloten met een bezoekje aan de Central Market. Daarna met de tram van half vier weer terug naar Glenelg. Daar was het hoopvolle bericht van Wannee (ja, ja, een echte Australische naam, dit is dus Filipino 1) dat het mogelijk was om mijn ticket te wijzigen!!! Helemaal blij direct terug gebeld en met enige moeite iemand aan de lijn gekregen die me kon helpen. Blijkt dat er geen seats meer beschikbaar zijn op de vlucht van Sydney naar Kuala Lumpur. Omdat dit me erg sterk leek, gelijk maar even op Internet gekeken of dit ook zo is. Daar blijkt dat er nog voldoende stoelen beschikbaar zijn in de prijscategorie waarin ik ook vlieg. Herbert toen maar aan het bellen gegaan. We zijn inmiddels een half uur verder en wachten nu op een telefoontje van Filipino nr. 1. Ben heel benieuwd waarom er op internet nog voldoende plaatsen beschikbaar zijn, waarom daar staat dat je je ticket altijd kunt proberen te wijzigen (als het je eindelijk lukt om iemand te pakken te krijgen .....) en dat het 100 euro kost. Dat bedrag had de filipino ons ook doorgegeven, maar daaroverheen nog extra kosten. Daar rept de site van de KLM dan weer niet over..... Ben heel benieuwd wanneer ze terugbelt en wat ze te vertellen heeft.

We zijn naar de zonsondergang op het strand geweest, met een doorgeschakelde telefoon, maar er is niet terug gebeld. Daarom zelf maar weer gebeld. Helaas blijft men bij het standpunt dat er geen stoelen meer beschikbaar is. Er wordt aangegeven dat dit pas verschijnt op het moment dat je je creditcardnummer e.d. hebt ingevoerd. Dat ga ik dus niet testen.... Daarom direct maar een ticket geboekt van Sydney naar Adelaide, beetje omslachtig, maar nu kom ik in elk geval thuis. Ik vlieg op zaterdag 2 juni met Virgin Blue om 9.45 vanaf Sydney naar Adelaide. Daar arriveer ik als het goed is om 11.25 uur, zodat ik nog drie uur de tijd heb om mijn bagage op te halen, opnieuw in te checken, opnieuw alle security-ellende te doorlopen, te boarden en te gaan zitten. En al met al dus weer 9 uur of meer op Herbert wachten (en hij op mij....). Na ja, al met al hebben we aan het eind van vandaag een mooie dag gehad in Adelaide, een mooie zonsondergang op het strand van Glenelg (wel heel koud en winderig, maar schitterend licht) en veel voorbereidingen voor de rest van de vakantie. Hoop dat we zo een hapje gaan eten en daarna maar onze koffers klaar gaan zetten voor morgen. Om kwart voor zes gaan we hier morgenochtend weg om aan het grote avontuur te beginnen.....

p.s. Allard je foto past echt geweldig bij ons gevoel
p.p.s. Janneke: heel Adelaide meerdere keren afgezocht, maar kangoeroe hangertjes zijn uit de mode vrees ik, het spijt me!
p.p.p.s. Roel: denk dat dit de allernieuwste service van Essent is, vandaar dat ze nog wat opstartproblemen het hoofd moeten bieden.....

In 6 dagen half Australië door

Ik heb van Relinde de gegevens doorgekregen van de reis die ze met Herbert gaat maken vanaf woensdag 16 mei. Het betreft een 6 daagse reis per (mini)bus naar Alice Springs. Als je op de kaart klikt krijg je een kaart van Google waar de overnachtingsplaatsen op staan (met meer detail).

De reis ziet er als volgt uit:

Day 1 - Adelaide to Parachilna
Leaving Adelaide we travel through Clare Valley then continue on to Kanyaka Homestead the Flinders Ranges. We stop and view rock art at Yourambulla Caves before heading for our overnight dorm accommodation at Parachilna. (LD)

Day 2 - Flinders Ranges & Wilpena Pound
Enjoy a scenic drive through Parachilna Gorge before arriving at Wilpena Pound, the jewel of the Flinders Ranges. Pull out the hiking boots for a guided climb of Mt Ohlssen-Bagge and you will be rewarded with fantastic views over the ranges, the desert and Lake Torrens. After lunch, we travel to remote Rawnsley Park sheep station where we stay overnight in dorms. (BLD)

Day 3 - Rawnsley Park to Coober Pedy
We travel to Coober Pedy then take a town and opal mine tour with a chance to go opal fossicking (time permitting). We stay in an underground bunkhouse in Coober Pedy. (NB. upgrade to Hotel accommodation is available at own expense) (BLD)

Day 4 - Coober Pedy to Uluru
We drive through rugged desert country to Yulara for the sunset at Uluru (Ayers Rock) then view the stars in our overnight permanent camp at Yulara. (BLD)

Day 5 - Uluru to Kata Tjuta & Kings Canyon
Up early for the Uluru sunrise where you can enjoy a base walk or choose to climb Uluru, then take a guided interpretive walk at Mala. We visit Kata Tjuta(Olgas) and head to Kings Canyon for our overnight camp. (BLD)

Day 6 - Kings Canyon to Alice Springs

Explore Kings Canyon, including the breathtaking North and South walls, ‘The Lost City’, and ‘Garden of Eden’ . After lunch we depart for Alice Springs viewing the rugged desert scenery along the way. (BL)

Het vervolg is inmiddels ook (ongeveer) bekend:

• op 23 mei vliegen naar Cairns. Aldaar een verblijf van 5 dagen met uitstapjes naar: Greet Barrier Reef, Dagje Beach, Port Douglas, Cape Tribulation
• op 29 mei waarschijnlijk vliegen naar Sydney. Twee dagen in de stad en een dagje naar de Blue Mountains.
• 2 juni: naar huis