dinsdag 22 mei 2007

Ja, ik wil!

Niet een bijzonder goede nacht achter de rug. In het begin had ik het meer dan warm, maar 's nachts werd ik wakker van de kou. Vanaf toen de laatste vier uur niet echt lekker meer geslapen. De wekker ging om kwart voor vijf en iets voor zes reden we weg om de zonsopkomst niet te missen. Erg mooi wederom, maar kon niet tippen aan de zonsondergang.

Van onze groep heeft slechts een iemand ervoor gekozen om de rots te beklimmen. De rest heeft met name uit oogpunt van respect voor de abo's ervoor gekozen om de klim niet te doen, maar de basewalk (eromheen lopen) te doen. Dit is een toch van dik 9 kilometer. Voor de abo's is de rots heilig en ze hebben daarom liever niet dat ie beklommen wordt. Vanwege het eventueel mislopen van inkomsten besluiten ze echter om de rots wel open te laten voor publiek en de beklimming niet te verbieden. Naast dit aspect zitten er ook diverse risico's aan de klim. In de afgelopen jaren zijn er 35 mensen van af gevallen. ZE konden het helaas niet navertellen.

Wij zijn dus de basewalk gestart onder het genot van de rest van de zonsopkomst. Op een supermooi punt besloot Her om op z'n knieen te gaan en me alsnog officieel ten huwelijk te vragen. Hij had zelfs een hele mooi ring voor me gekocht!1 Uiteraard heb ik JA gezegd!! Had dit echt niet verwacht.

Na dit mooie moment hebben we genoten van de rest van de tocht. Groot deel met ander reisgenootje afgelegd. We hebben prachtige foto's (denken we) gemaakt. Denk dat we er ongeveer twee uur over gedaan hebben, veel gestopt en veel gekeken. Aan het einde van de tocht was er fruitcake en zijn we naar het andere deel van het park, Kata Tutja gereden voor nog een wandeling.

Ook hier was het errug mooi. We hadden alleen niet helemaal goed begrepen dat het er zo rotsig zou zijn en daar waren m'n schoenen dan ook niet heel erg blij mee, ze zijn nog heel ... Maar het was wel heel erg mooi! Voor de lunch zijn we terug gereden naar het kamp. Wederom lekkere wraps gegeten. Na het opruimen en schoonmaken op weg gegaan naar Kings Canyon. Alweer een hele mooie rit en net in het donker aangekomen. Hier ook een kamp met keus voor tent of swag. Weet nog niet wat ik ga doen. Morgen kunnen we in elk geval wel uitslapen tot 6 uur en da's alweer de laatste dag van de toer.

1 opmerking:

Anoniem zei

- .... vandaag bleven we een dagje bij de tent (???). Oké: ik noemde je eerder een watje, maar ik heb werkelijk veel bewondering voor je: wat een actie allemaal. Straks op je werk weer lekker uitrusten :-)
- heeft die ene persoon nu echt in zijn eentje de rots beklommen, of heeft hij of zij zich neergelegd bij de rest?
- ALLEMACHTIG! De titel suggereerde al zoiets maar ik dacht: dat is allang geregeld dus het zal wel iets anders aankondigen! Wat moet hij daar zenuwachtig voor geweest zijn! En, moest je huilen?