Blue Mountains

Vanmorgen dus op tijd opgestaan en met de bus van half acht naar het Centraal Station van Sydney. Daar een kaartje gekocht naar de Blue Mountains en direct voor de bus daar. Stipt half negen reden we het station uit. Het was een mooie treinreis met veel berggebied (naja, heuvels...). De trein reed niet echt snel, maar dat schijnt normaal te zijn. De rit duurde twee uur. Bij Katoomba zijn we uitgestapt en hebben we nadere info over de bus opgehaald. Daarna informatie over de KLM opgevraagd. We moeten namelijk onze tickets herbevestigen vanaf 72 uur van te voren. Dat bedacht ik me opeens vannacht (helaas weer wakker van de jeuk, maar niet zo vaak als gisternacht): nummers zijn weer gewijzigd, geen doorkomen aan, verbinding wordt verbroken... Kortom: later nog maar weer eens proberen.
Op de bus gestapt en een paar haltes verder weer uitgestapt (ruimte tussen de haltes is vrij groot, hele rit duurt een uur). Het is hier echt supermooi!!! We hebben de hele dag wandelingen gemaakt, denken een kilometer of vijftien. Elke keer met de bus naar een ander punt voor een nieuwe wandeling. Langs de kliffen, door regenwoud (dat hebben ze hier ook), over heuvels en elke keer weer andere mooie vergezichten. We zijn ook een stukje met de steilste trein (naja, de rails dan) ter wereld geweest. Het spoor loopt echt heel erg steil omhoog (52 graden). Moet bekennen dat ik het best heel eng vond. Heb dan ook geen foto's durven maken, was bang dat de camera of de lensdop oid uit mijn handen zou vallen bij het pakken van de camera....Wij deden de route omhoog en vonden het wel stoer om helemaal in de laatste stoelen te gaan zitten. Voor ons dus niets dan steilheid en diepte. Duurde niet lang, maar wel een bijzondere ervaring (dit is echt beter dan de achtbaan!).

Halverwege de dag hebben we trouwens ook eindelijk de KLM te pakken gekregen.Hebert zijn ticket was geen probleem. Mijn ticket was op de een of andere vreemde manier al bevestigd. Geen idee hoe dat nu weer kan. Hoop dat het in elk geval zaterdag ook nog zo is...

Aan het einde van de dag, moe van het wandelen en klimmen en dalen, hebben we een devonshire tea genomen (tea + 2 scones met jam & cream). We zaten in een enorm volgestouwde tent. Het was een theepottenmuseum (paar duizend geloof ik), maar ze verkochten er ook onwijs veel oude troep. Althans dat vonden wij.... Een suikerpotje van 75 AUD en een melkkannetje van 60 AUD! 't Zal wel antiek zijn geweest ;-) Alles was in elk geval in onze ogen zo lelijk en kitsch dat het er mooi van werd. De thee en scones waren overigens erg lekker. Naast ons zaten twee engelsen. Twee 'dames' van naar ik schat onze leeftijd. We hebben zonder dat ze het wisten ontzettend veel lol om ze gehad. Ze waren zooooo tuttig en zoooo engels dat het voor ons gewoon lachwekkend was. Wij in onze spijkerbroek en trui lekker aan de thee. Zij in hun jurkje met vestje en handtasje al nippend aan de thee kleine keurige hapjes nemend van hun uiterst zorgvuldig gesmeerde scone. Uiteraard het servet op hun schoot voor als er een kruimel van de schoot afvalt..... Keurig sprekend en knikkend met elkaar converserend!
Na onze vermakelijke thee via het doorp terug naar 't station gelopen. Het werd nu echt nog kouder. De hele dag prachtig weer met een strak blauwe hemel, maar wel heel erg koud. De max schatten we in de zon op een graad of 15. We hebben de trein van half zes terug naar de stad genomen en waren om half acht weer op het centraal station. Om acht uur weer 'thuis' en vrijwel direct gaan koken.

De naam blue mountains komt overigens van de blauwe glans die vaak over de bergen hangt. Deze wordt veroorzaakt door de olie die van de eucalyptusboom afkomt en tussen de bergen blijft hangen.

Vandaag een onwijs leuke dag gehad en morgen alweer onze laatste vakantiedag, snik! En oja, morgen is het hier officieel winter. Klinkt toch gek hoor, winter die begint op 1 juni en we lopen nog zonder jas met overdag een graad of 20.