3 mei: Aboriginal art, nieuwe familie en onverwachte presentatie

Vanmorgen weer op tijd opgestaan, 7 uur ging de wekker. Gedoucht, laatste spulletjes ingepakt, ontbeten en klaar voor vertrek! Echt lieve mensen, maar ook echt toe aan een nieuw gezin.
Om half negen verzameld bij de trailer, zodat alle bagage weer naar het nieuwe adres vervoerd kan worden. Iedereen was mooi op tijd en rond negen uur zijn we vertrokken naar een plek bij de kliffen waar Aboriginals gewoond hebben en waar rotstekeningen te zien zijn. Het was een aardig eindje rijden, maar onderweg prachtig landschap. Helaas ook de nodige regen.... Bij de kliffs aangekomen moesten we nog een poos wachten op een grote rivierboot met een groep toeristen die ook aan de wandeling omhoog zouden deelnemen. Het was echt een enorm grote boot, met voornamelijk oudere toeristen. We vroegen ons dan ook af of het wel slim was dat al die mensen de tocht omhoog zouden gaan maken..... Verder hadden we direct het idee dat het allemaal amerikanen waren en dit bleek achteraf een juiste vooronderstelling te zijn.
Gelukkig gingen niet alle mensen mee omhoog (met rollator is het best moeilijk traplopen) en er werd onderweg leuke en interessante uitleg gegeven over de leefwijze van de aboriginals. De tour werd ook mede door aboriginals geleid. Vooral ook genoten van het schitterende uitzicht dat deze kliffs bieden en de omgeving waar je goed zicht op hebt van bovenaf. De rotstekeningen bevonden zich beneden en ook daar hebben we uitleg gekregen over de betekenis e.d. Vond het wel interessant, maar had me er een andere voorstelling van gemaakt. Had er iets meer van verwacht dan een paar krassen in de rotsen. Ze vertelden echter ook dat op weg naar Alice Springs nog veel meer zichtbaar is. Dus dat biedt perspectief! Vind het wel heel interessant om steeds dezelfde symbolen (we hebben een aantal musea met Abo-art bezocht) terug te zien komen en steeds meer dingen te herkennen en daarmee een verhaal aan de tekening te geven.
Het laatste stukje van de weg naar deze plaats toe was overigens best drassig. Ik reed met mijn gastouders mee en ze hebben geen 4WD. Gelukkig had hij wel enige ervaring en hebben we het prima overleefd. Mijn 'gastmoeder' vond het allemaal maar niets dat hij dit deed.
Na dit bezoek zijn we naar het plaatsje Swanreach gegaan om daar te lunchen. Heerlijke Ceasarsalad gegeten met mooi uitzicht op de rivier. Na de lunch het laatste deel van onze tocht ingezet naar de Barossa. We waren iets aan de vroege kant, dus eerst nog even koffie/thee gedronken in het Tanunda, het plaatsje waar we nu zitten. Na de thee op naar de highschool, waar de 'overdracht' plaats vond en tevens de plaats waar de conferentie gehouden wordt. Slechts heel even hoeven wachten en toen onze nieuwe families ontmoet. Maaike en ik zitten dit keer bij hetzelfde gastgezien, Ian en Marie Rothe en dat wordt volgens ons geen enkel probleem! We hebben ons ook meteen ingeschreven voor de conferentie. Weer een tas vol met spullen gekregen, maar direct gezien dat we ook heel veel hier kunnen laten. Vooral oud papier en potjes honing en nuddles. Heerlijk allemaal, maar echt onmogelijk om mee te nemen. Het gastgezin is vast dol op honing, pasta, rozijnen en noten....

Na de inschrijving werden we nog even overvallen door een voor ons op dat moment toch onaangename verrassing. We dachten de avond vrij te hebben om nog de laatste hand aan onze presentaties te leggen, maar we werden verwacht bij de vergadering van de club waar we nu zitten.... Het overkoepelende GSE-committee was vergeten om dit in ons programma op te nemen. SLIK, daar gaat onze kostbare voorbereidingstijd! Na even overleg hebben we toen maar besloten om deze avond de try-out te maken van onze presentatie. Na dit besluit nog even de techniek in de zaal getest en vervolgens naar 'huis'. Geinstalleerd, kop thee gedronken, omgekleed en nog een kop thee gedronken en vervolgens op naar de meeting. Het is een hele informele club, dus een lage drempel voor onze presentatie. Na het eten was het onze beurt. En wonder boven wonder ging het eigenlijk enorm goed. Er werd veel gelachen, wat ook de bedoeling was en de tekst verliep ook prima bij iedereen. Achteraf dus een heel goed idee om te try-outen, dat scheelt een hoop stress voor morgen. Na afloop van de presentatie had iedereen er zelfs zin in om dit morgen nog een keer te doen! Na het afdraaien van onze standaardpresentaties diverse malen was iedereen wel toe aan iets nieuws. Deze presentatie geeft onze ervaringen weer van de afgelopen vier weken ondersteund door foto's die we gemaakt hebben.
Na afloop van de vergadering zijn we wel met z'n allen nog even bij elkaar gaan zitten om de laatste details op orde te maken, maar iedereen ziet de conferentie vol vertrouwen tegemoet!

Rond half elf nog even langs het kantoor van ons gastgezin gereden, daar staan namelijk wel twee computers. Ze hebben een eigen bedrijf in iets van vastgoed en het taxeren van vastgoed. Alleen dus niet meer genoeg tijd om mijn blog bij te werken. Hoop dat de nieuwe verhalen dit een beetje vergoeden (alhoewel het nu natuurlijk weer veel tijd kost om alles te lezen....). Bij het gastgezin thuis nog een glas wijn gedronken en daarna richting bed. Nog een tijd met Maaike over van alles en nog wat gekletst en uiteindelijk tegen half een gaan slapen. Al wel snel ondervonden dat hier in de buurt een hoop possums leven. Een soort grote marmotten, die 's nachts over het dak rennen. Best hard! Gelukkig zijn we nu lang genoeg in Australie om te weten dat het geen dieven, maar slechts possums zijn.